Meftune Aman tarafından yazılmış, Ayna başlıklı yazıyı yayınlıyoruz:

Ayna

her kes gunde bir kez bile aynaya bakiyor..ve kendisini aynada bakarak duzenleyip geciyor.. ama ben her seferinde aynaya bakirken  cok dusunuyom.. kendi aksimi gorunce ben bu dunyaya niye geldim soryom kendi kendime.. kendime bakinca -mutlu ol cunki ihtiyaci olanlar var ekmeye, yemeye, temiz elbiselere, okula, aileye, eve, her seye..sonra zenginler gelir aklima .. niye benim arabam yok, niye son model cep telefonum yok? niye istediyim zaman Parise, Madride , Nyu-Yorka gidemiyorum? niye cok serbest kalamiyorum.. sonra Shukr et geliyo icimden. sonrasa daha kotu .. sucluluk hissi icimde yer aliyor.. ben sucluyum .. yanlisliklar yapiyorum.. en sade bi yanlislik icimi karartiyo.. sonra aclari, acikta kalanlari dusununce nefret ediyorum her seyden.. neden hee neden.. neden kimse kaliyo villada kimse kucuk bi yer bulamiyor kendisine.. bazen olmek istiyorum.. bazen her seyi yeniden baslamak.. tekrar dusunmek istiyorum her seyi. ben neden yardim edemiyorum kimseye.. tek bildiyim sey sikayet.. o yok bu yok.. peki zenginler hic dusunuyormu 4 evim olunca bi sevpim olsun diye..zalimler azalmaktan artiyor.. ne zenginlerde adalet var ne de fakirlerde isyan.. her kes olmeyim diye yasiyo.. iyi yasamak akillarina bile gelmiyo.. sabahlar sevincli gele bilir aksamlar hayirli gece bilir ama gercekler unutuluyor o zaman.. hayat cok fani.. ben dusunmekten delircem.. ne soruma cevap gelir.. ne de cevap aramaya gucum yeter..