San Remo Şarkı Festivali’nden bugüne kadar gelen Eurovision ve Türkiye… İlk defa 1956 yıllarında başlayan ve ilk birincisi Lys Assia ‘ nın ”Refain” şarkısı ile İsviçre ilkelerine adını yazdı. Türkiye ise ilk defa 1975 yılında Semiha Yankı’nın ”Seninle Bir Dakika” ile katılmıştır. Alınan başarısızlıkların ardından 1986 ile Klips ve Onlar grubunun ” Halley”  parçasıyla dokuzunculuk ve ardından gelen 1997 de Şebnem Peker’ in ” Dinle” şarkısı ile 3.lük alarak oldukça yol kat edildiği düşünülmektedir.

Eurovision‘un asıl amacı ise dünya televizyonları arasında birlik sağlanma ve kaliteyi artırmak olmuştur. Oysaki amaçlar sağlanırken amaçların altında farklı farklı çıkarlar ön plana çıkmıştır. Önceleri oylamalarda halk ön planda iken son yıllarda jurinin puanlamalara katkı bulunması sağlanmıştır. Daha objektif ve eserlerin hak ettiği değerin almasını esaslayan bu karar ise tartışmalıdır.  Eurovision şarkı yarışmasından daha çok milliyetçilik gösterileri, siyasi çıkarımlar ve yobazlaştırmalar ön planda yer almaya devam etmektedir.

Asıl başarılarımız ise 2003 yılında Sertap Erener’in “Everyway That I Can”  ile 1.liği alarak başlamıştır. Bu övüne övüne bitiremediğmiz başarımız ise anadilimizden vazgeçip yerine ingilizce şarkı yaparak alınmıştır. Ne tesadüftür ki Türkiye ingilizce şarkılarla finallere hep kalmış ve çoğunlukla ilk 10′a girmiştir. Dillerin ve kültürlerin harmonik bir karışımı olarak görülen bu yarışmada , tüm milletlerin ısrarla kendi milli benlik ve tarihlerini korurken biz neden ingilizce şarkılarla inatla bu yarışmaya katılmakda ısrarcıyız bilinemez!   “Millî his ile dil arasındaki bağ çok kuvvetlidir. Dilin millî ve zengin olması, millî hissin inkişafında [gelişmesinde] başlıca müessirdir [etkendir]. Türk dili, dillerin en zenginlerindendir. Yeter ki bu dil şuurla işlensin. Ülkesini, yüksek istiklâlini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır.” diyen dahimiz; Atatürk‘ ü ezip geçmekte neden hala ısrarcıyız? Şimdi bu övüne övüne bitiremediğimiz başarılar bizim mi olmakta? Övüne övüne el üstünde tutamadığımız şarkıcılarımızın emekleri Türkiye adına mıdır? Maalesef Eurovision’la biz kültürümüzü yobazlaştırmaya devam ediyoruz. Yine Eurovision’la biz biz olmaktan çıkıyoruz!!